به گزارش <سراج24> داستان مشکلات تولید و توزیع نوشت افزار ایرانی اسلام و مسائل پیرامون آن اگر بخواهد حل شود دو سه اتفاق مهم باید رخ دهد که یکی از آنها بحث تولید کاراکتر است. تولید کاراکتر اگر به صورت مستمر اتفاق بیفتد دیگر تولید کننده لوازم التحریر مشکل خوراک ندارد. مثل اتفاقی که با کاراکترهای پویانمایی شکرستان افتاد و مجموعه آزاده چاپ و تولید کاراکترهای آن را روی لوازم التحریر متقبل شده و استقبال خوبی هم از سوی مردم برای آن محصولات صورت پذیرفت. تولید کاراکتر هم امروز به این شکل نیست که فقط توسط یک مجموعه انجام شود به همین دلیل و به جهت همافزایی و همراهی مجموعههای مختلف تولید کننده نوشت افزار ایرانی و اسلامی، مجمع ملی نوشت افزار ایرانی اسلامی راه افتاد تا بالغ بر 10 مجموعه متفاوت را به عضویت این مجمع درآورد تا هم آنها تولید کاراکتر کنند و هم مشکلات توزیع و فروش را تعدیل کنند. حسینی دبیر این مجمع تازه تاسیس درباره فعالیتهای این مجموعه برایمان نگاشته است.
استقبال مردمی از محصولات مجمع
حرکت مردمی و موجی که در فضای جبهه فرهنگ در خصوص بازار نوشت افزار و لوازم التحریر ایرانی اسلامی آغاز شد از سال 91 شروع شد سال 91تنها دو مجموعه تولید نوشت افزار وجود داشت یکی مجموعه «ایام» که طرح مختار و شهدا و توانمندیهای جمهوری اسلامی ایران را روی جلد دفاتر برد و دیگر مجموعه «قاصدک» بود که ثنا و ثمین و سینا را تولید کرد. در سال اول این دو مجموعه روی هم نزیک به یک میلیون نسخه دفتر را تولید کردند. این اتفاق در سال 91 رخ داد و فضای اطلاع رسانی هم در حد نخبگانی بود در آن تعداد تیراژ، استقبال مردمی خوب بود. وقتی هم که ما آن استقبال را به دیگر فعالین فرهنگی منتقل کردیم باعث شد که در سال 92 تعداد دیگری از بچههای جبهه فرهنگی دولتیها انگیزه پیدا کنند. دولتیها دیدند این کاری که وظیفه ذاتیشان بوده توسط تعدادی از بچههای جبهه فرهنگی انجام شده و آنها خط را شکستند بالاخره این خودش یک تلنگر و هلی بود که به سازمانها داده شد. همین استقبال جبهه فرهنگی یعنی مردم از سازمانها جلو افتادند این استقبال باعث شد که سال گذشته 12 برند جدید وارد این فضا شوند که از این تعداد مجموعه 2 برند به نام های «انتشارات مدرسه» و «کانون پرورش فکری کودک و نوجوان» دولتی بودند. حوزه هنری هم در بخش کودک و نوجوان ورود پیدا کرد منتهی بعد از مدتی کار را به بخش خصوصی واگذار کرد. از طرف دیگر چند برند از مجمع تولید و توزیع نوشت افزار ایرانی اسلامی در سطح کشوری وارد صحنه عمل شدند، مثل «روشنا»، «ایام» و «قاصدک» که تیراژی بالای یک میلیون نسخه را هر کدام تولید کردند. تعداد زیادی از برندهای دیگر هم در سطح استانی کار کردند. مثل «بچههای آسمان» که در شهری ورود پیدا کردند یا «رویش» در همدان و یا «پویا» در شهر یزد همه این تلاشها و افزایش تعداد برندهای تولید کننده از 2 برند به 12 برند در سال دوم باعث یک حرکت و اقدام جدید شده و در یک گزارشی که خدمت حضرت آقا رفته بود، گفته شد که اوضاع نوشت افزار خیلی خوب نیست و الان این کارها در حال انجام است. ایشان هم خیلی نکات خوبی فرمودند و حمایت کردند در ضمن تاکید کرده بودند که رسانه ملی باید پای کار بیاید بعد از این قضیه دوستان مجمع به سراغ صدا و سیما رفتند و این درخواست را مطالبه کردند و خدا را شکر این سازمان هم پای کار آمد و بیش از ده ها ساعت در خصوص این موضوع برنامه پخش کرد در برنامه کودک هم تا حدی تیزرهای این موضوع پخش و زیرنویس شد. در نهایت عموم مردم از طریق رسانه ملی متوجه این قضیه شدند و ما پارسال کلا نزدیک هفت میلیون دفتر تولید کردیم.
اعلان عمومی برای تشکیل مجمع
در سال دوم فعالیت و در مهر ماه که تعداد برندهای فعال مردمی در زمینه لوازم التحریر به 10 برند رسیده بود. این دوستان دور هم جمع شدند و نمایشگاه لوازم التحریر ایرانی را با 12 غرفه راه اندازی کردند. آن موقع هنوز این مجمع به مجمع ملی نوشت افزار ایرانی اسلامی تبدیل نشده بود. هر چند که برگزاری این نمایشگاه کمی دیر شده بود و ما باید برای مخاطبمان در مرداد یا شهریور این نمایشگاه را راه اندازی می کردیم ولی احساس کردیم که کار خیلی خوبی انجام شده و خواستیم همه جلدها و تولیداتی را که نزدیک هزار محصول شده بود دور هم جمع کنیم. مسئولان هم آمدند و به آنها کارمان را نشان دادیم. هنوز باورشان نشده بود که این کار مردمی رخ داده است. از نکات دیگر این نمایشگاه هم خرید مردم از محصولات ما بود با توجه به اینکه آن موقع تقریبا خریدی برای خانواده ها باقی نمانده است. پس از این نمایشگاه هم تمرکزمان روی این موضوع رفت که کاری که می خواهیم بکنیم کار سنگینی است و ابعاد مختلفی مثل حوزه توزیع و سرمایه گذاری اقتصادی و کارهای دیگر دارد گفتیم چرا تک تک کار کنیم و بعضی جاها فشار تحمل کنیم. گفتیم کسانی که به لحاظ اعتقادی هم به یکدیگر نزدیک نیستند حتی آدم های لاتیکی هستند به خاطر منافع شان دور هم جمع می شوند و صنف شکیل می دهند حالا ما و دوستانی که به لحاظ اعتقادی به هم نزدیک هستیم و با یک اعتقاد مشترک وارد این فضا شدیم چرا دور هم جمع نشویم و یک مجمع یا گروه کاری را تشکیل ندهیم. مثلا در قضیه توزیع اصلا معنی ندارد و خنده دار است که هر تولید کننده بخواهد یک سیستم توزیع مجزا برای خودش داشته باشد.یا مثلا برای خرید کاغذ یا کارهای دیگر. بنابراین ابتدا فهرستی از همه کارها درآوردیم و بعد از دور هم جمع شدن دوستان مجمع به برنامه ریزی برای موضوعات مشترک پرداختیم. به این شکل آخر سال 92 یکی دو جلسه تشکیل دادیم و از ابتدای سال 93 رسما مجمع را تاسیس کردیم.
خصوصیات مجمع و مطالباتش
در مجمع ما یک گروه کاملا خودجوش و مردمی است. هر عضوی کارهای مخصوص خودش را انجام می دهد. از دلایل به وجود آمدن این مجمع این بود که قدرت های فعال فرهنگی در عرضه لوازم التحریر دور هم جمع شوند تا بتوانند یک کار بهتر و بزرگتر انجام دهند. امروز حدود پنج ماه از تاسیس مجمع می گذرد. مجموعه های مختلف مجمع الان خیلی راحت تر نسبت به گذشته با جاهای مختلف ارتباط برقرار می کنند. گفتیم اگر بخواهیم بحث توزیع و تولید نوشت افزار اسلامی ایرانی مستمر شود باید به کمک یکدیگر کارهای مختلفی را به موازات هم انجام دهیم. مثلا در بحث مطالبات حاکمیتی یا تولید، توزیع و بحث تبلیغات رسانه ای. از زمانی هم که مجمع ما تشکیل شد نوع نگاه به مجموعه های ما تغییر کرد و خیلی از نهادهای دولتی که قبلا نگاه منفی به ما داشتند دیگر این گونه نیستند. نمونه اش ما به مجلس رفتیم و گفتیم این کار جدید شروع شده است. به کمیسیون مربوطه که رفتیم گفتیم آقا چرا این همه نهاد فرهنگی دولتی و رسمی که در کشور داریم برای کمک به این فضا کاری نمی کنند؟ از قول مجمع و این همه مجموعه بزرگ زیرمجموعه آن شکایتی تنظیم کردیم و شکایت ما به کمیسیون اصل نود رفت. همین کار باعث
اینکه در تولید نوشت افزار چرا اصلا گرفتن مجوز معنا ندارد و هر کسی هر چیزی می خواهد تولید کند از مشکلات دیگر ما بود و این پیگیری ها به سر و سامان دادن به این فضا کمک می کند در صورتی که برای تولید یک کتاب از 10 جای مختلف مثل وزارت ارشاد باید مجوز گرفت.
شد که آقایان در حد معاون وزیر و یا خود وزیر به مجلس احضار شدند و مورد سوال و جواب قرار بگیرند. مثلا آقای وزیر آموزش و پرورش در حوزه نوشت افزار چه کاری کردی؟ وظیفه ات در این فضا چه بوده؟ یا نماینده وزارت صنعت معدن شما چه کار کردی؟ چرا اوضاع بازار این قدر خراب است؟ صدا و سیما تو چی؟ گمرک چرا به واردات نظارت نمی کنی؟ اماکن چرا درست برخورد نمی کنی؟ کلا ما در مجمع یک کار که کردیم این بود که جریانی در مجموعه های دولتی راه بیاندازیم و هر کسی را که مسئولیت دارد در زمینه کاری خودش پیگیری کنیم. این کار مستمر وجود دارد و هنوز قطع نشده است. اینکه در تولید نوشت افزار چرا اصلا گرفتن مجوز معنا ندارد و هر کسی هر چیزی می خواهد تولید کند از مشکلات دیگر ما بود و این پیگیری ها به سر و سامان دادن به این فضا کمک می کند در صورتی که برای تولید یک کتاب از 10 جای مختلف مثل وزارت ارشاد باید مجوز گرفت.
مشکلات و برکات
اعضای مجمع مشکلات خیلی فراوانی مثل نداشتن سرمایه و سیستم توزیع بر سر راهشان بود با یک تجربه کم وارد کار جدیدی شده بودیم و یک دنیای جدید به روی ما باز شده بود همه دوستان با اعتقاد آمده بودند ولی تعداد فراوانی، مسئله حل نشده و جدید برای همگی ما به دلیل کم تجربگی وجود داشت. مثلا اگر شما بخواهید یک کتاب با تیراژ 3000 نسخه چاپ کنید و بعد در طول سال این کتاب ها را در بازار پخش کنید یک تجربه می خواهد حالا اینکه بخواهید مثلا در مرداد یا شهریور ماه سه میلیون نسخه دفتر را به همه دفاتر عرضه و فروش لوازم التحریر برسانید یک تجربه کاملا مجزا می خواهد بنابراین چشم انداز ما باید خیلی متفاوت می شد. اینکه در هر روز 3 الی 4 خاور بیارید و بخواهد پر از محصول شود برود خودش یک مدیریت و تعیین شیفت بندی های عجیب و غریب افراد مستقر در انبار مجموعه های مجمع را طلب می کند. این از برکات مجمع است که داریم همه این تجربیات را به صورت مکتوب در می آوریم.
منبع:حلقه وصل
